مُهري از مِهر علي کنده به ياقوت دلم
ز ازل تا به ابد شکر کنم بر حکاک

قال رسول الله (ص):
عَلَيْکَ بِمَوَدَّةِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع وَ الَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ نَبِيّاً لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْ عَبْدٍ حَسَنَةً حَتَّى يَسْأَلَهُ عَنْ حُبِّ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ وَ هُوَ تَعَالَى أَعْلَمُ فَإِنْ جَاءَهُ بِوَلَايَتِهِ قَبِلَ عَمَلَهُ عَلَى مَا کَانَ مِنْهُ وَ إِنْ لَمْ يَأْتِ بِوَلَايَتِهِ لَمْ يَسْأَلْهُ عَنْ شَيْءٍ ثُمَّ أَمَرَ بِهِ إِلَى النَّارِ
پيامبر گرامي اسلام (ص):
بر تو باد مودت علي بن ابيطالب، که سوگند به آنکه مرا به حق برانگيخت، از بنده هيچ حسنه اي پذيرفته نمي شود تا آنکه از حب علي بن ابيطالب (ع) از او سئوال شود- و خداوند بلند مرتبه بر آن داناتر است- پس اگر ولايت آورده باشد عملي که از آن باشد از وي پذيرفته گردد و اگر بر ولايت او (علي) نباشد بي آنکه از عمل ديگري سئوال شود به سوي آتش فرستاده مي شود
بحارالانوار- جلد 27 صفحه 219